Maarif Platformu Sohbetleri’nin 43. buluşması, "Güvenli Gelecek İçin Aile-Okul-Gençlik" temasıyla gerçekleştirildi. Iğdır Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Öğretim Üyesi Doç. Dr. Ahmet Kavlak’ın ana sunumu yaptığı oturuma; Ahmet Kırkkılıç, Osman Çakmak, Tahsin Gülhan, Gürkan Ergen ve Mehmet Nur Tuğluk müzakereci olarak katkı sundu.
Programda, son dönemde okullarda giderek artan şiddet olayları masaya yatırıldı; sorunun çözüm yolları, fıtrat eksenli bir yaklaşımla ve milletimizin tarihi birikimi ışığında derinlemesine analiz edildi.
Sohbetin tamamını yukarıdan izleyebilir ya da YouTube’da açabilirsiniz.
- Konuşmacı: Doç. Dr. Ahmet Kavlak (Iğdır Üniversitesi İlahiyat Fakültesi)
- Moderatör: Rafet Fener
- Müzakereciler: Ahmet Kırkkılıç, Osman Çakmak, Tahsin Gülhan, Gürkan Ergen, Mehmet Nur Tuğluk
- Tarih: 9 Ekim 2026 Cuma, Maarif Platformu YouTube kanalı
1. Kısım: Doç. Dr. Ahmet Kavlak’ın Sunumu
1. Modern Eğitim Krizi: Şiddet ve Profil Değişimi
Eskiden şiddet denince akla hemen akademik başarısı düşük, yaramaz ya da "bağrı yanık" çocuklar gelirdi. Oysa bugün LGS’de dereceye girmiş, %2’lik dilime yerleşmiş, okulunda son derece uyumlu görünen "örnek" çocukların birer şiddet öznesi haline geldiğine tanık oluyoruz.
Bu tablo, anlık bir disiplin sorunu değil; bireyin ruh dünyasını, aidiyetini ve ahlakını kuşatan derin bir medeniyet ve kriz tablosu görüntüsü vermektedir.
2. Tarihî Şuur, Aidiyet Bilinci ve Eğitimde “Def-i Şer” Prensibi
Fıkıhta ve kadim maarif anlayışımızda temel bir kaide vardır: “Def-i şer, celb-i menfaatten evladır.” Yani zararı, tehlikeyi defetmek; faydayı elde etmekten önce gelir.
Eğitimde sadece "kahramanlarımızın resmini asarak" veya "güzel sözler söyleyerek" (celb-i menfaat) şahsiyet inşa edilememektedir. Çocuğa kalkan olabilmek için kime, neye ve hangi kültürel erozyona karşı duracağını öğretmek (def-i şer), düşman tanımını yapmak, tarih boyunca bize ihanet edenlerin ihanetlerini gösteren resim ve yazılarla bakış şablonunu vermek gerekir. Kendi milletine yapılan tarihsel haksızlıkları, Batı'nın çifte standartlarını ve medeniyet mücadelemizi bilmeyen bir gençte aidiyet ve şahsiyet bilinci bugün olduğu gibi gelişmeyecektir. Düşmanı ve tehdidi tanımayan zihin, teyakkuza geçemez.
3. Okul, Karmaşık Eğitim ve "Öğrenci Odaklı" Söylemlerin Çıkmazı
Son yıllarda Batı’dan devşirilen "öğrenci odaklı eğitim" adı altındaki pratikler, insanın fıtratındaki nefis, haz ve öfke dinamiklerini göz ardı ettiği için okulları adeta birer denetimsizlik alanına çevirdi.
- Öğretmen Otoritesinin Çöküşü: Öğretmeni sınıfta yetkisiz, eli kolu bağlı ve velinin insafına terk edilmiş bir figür haline getirmek, eğitimin bel kemiğini kırmıştır. Disiplinin ve caydırıcılığın olmadığı yerde ahlak ve akademik düzen kurulamaz.
- Yaş Grubu Stratejisi (Erken Yaş Kalkanı): Üniversite ve lise çağındaki gençler dijital mecraların ve akran baskısının cenderesindeyken müdahale etmek zorlaşmaktadır. Maarif hamlesinde asıl stratejik hedefimiz liseler veya üniversiteler değil; ortaokul, ilkokul ve okul öncesi dönemi olmalıdır. Ağaç yaşken eğilir; temel erken yaşta atılmalıdır.
4. Aile İçi Tutarlılık ve Dijital Çağın Kuşatmasında Ebeveyn Rolü
Aile, gencin sığınacağı son kaledir; ancak bugün o kale de içeriden ve dışarıdan kuşatma altındadır.
- Ebeveyn Tutarlılığı ve Rol Dağılımı: Annelerimiz şefkat abidesidir (celb-i nef’); fakat annenin babanın koyduğu kuralı esnetmesi, evdeki disiplin duvarını yıkar. Baba evde koruyucu bir duvar (def-i şer) gibi durmalı, anne de çocuk yokken babanın otoritesini ve saygınlığını çocukların zihninde yüceltmelidir.
- Huzurlu Ev Atmosferi: Çocukların yanında tartışan, birbiri aleyhinde konuşan ebeveynler, gencin istikametini bozmaktadır. Anne ve babanın birbiriyle şakalaştığı, tebessüm ettiği evler, çocuk için en güvenli limandır.
5. Sanal Kuşatma, Medya Krizi ve Maarif Platformu'nun Mücadelesi
Toplum olarak bugün en büyük sınavımızı ekranın arkasındaki gizli güçlerle veriyoruz. Geleneksel misafirliklerin, akraba ziyaretlerinin ve mahalle kültürünün bitmesiyle boşalan alanı algoritmalar, şiddet içerikli dijital oyunlar ve sosyal medya doldurdu. Artık çocuklarımıza masalları biz anlatmıyoruz; hikâyelerimizi ekranlar tahrif ederek anlatıyor.
Bu felakete duyarsız kalmayan Maarif Platformu, Türkiye Yazarlar Birliği (TYB) İstanbul Şubesi, Tekden Film, Uluslararası Sinema Derneği, İDE ve İSDAV iş birliğiyle tarihi bir sorumluluk üstlenmesi ve çözümü tüm boyutları ile ortaya koyması her takdirin fevkindedir. İlgili ve yetkililerin bu rapora dikkate almalarını bekliyoruz. Rapor özet olarak, milletimizin kendi hikâyesine ve kalemine sahip çıkılmasını talep etmektedir..
- "Sanal Kuşatma ve Medya Krizi: Dijital Tehditler, Ekranın Kurtuluşu ve Çözüm Yolları" başlıklı kapsamlı rapor kamuoyuna sunulmuştur.
- Raporda özet olarak ifade edildiği gibi: "Çatıda sızan suya değil, temeldeki çatlağa bakılmalıdır. Çocuklarımızın zihin sayfasını biz doldurmadığımızdan başkalarının algoritmaları doldurmaktadır"
- "Bir milleti susturmak için kalemini kırmanıza gerek yok, ona başkasının kalemiyle yazdırmanız yeter."
Sonuç ve Çağrı
Güvenli bir geleceğin inşası; ne münferit tedbirlerle ne de yüzeysel mevzuat değişiklikleriyle mümkündür. Maarif Davamız, köklerimize dönmeyi, öğretmen otoritesini ihya etmeyi, ailedeki huzur ve disiplini yeniden tesis etmeyi ve evlatlarımızı sanal kuşatmanın elinden çekip almayı emretmektedir.
Tarihî şuurla kuşanmış, kim olduğunu bilen ve fıtratını koruyan nesiller yetiştirmek; maarif hareketimizin en acil, ertelemeye gelmez vazifesidir
2. Kısım: Müzakereler
Programa müzakereci olarak katılan Ahmet Kırkkılıç, Osman Çakmak, Tahsin Gülhan, Gürkan Ergen, Mehmet Nur Tuğluk’un katkılarıyla derinleşen oturumun ikinci bölümünde; eğitimde klasik kabullerin ve "eski hal muhaldir" gerçeğinin altı çizilmiş, dijital çağın getirdiği yapısal krizler masaya yatırılmıştır.
1. Dijital Çağ ve Zemin Kayması: "Eski Hal Muhaldir"
- Zaman ve Nesil Farkı: İçinde bulunduğumuz çağ; analojiye dayalı geleneksel ebeveynlik tecrübelerini ve ezberlenmiş pedagojik yaklaşımları büyük ölçüde boşa çıkarmıştır. Dijital medyanın göbeğinde doğan yeni nesil, fiziki âlemin ötesinde sanal bir ekosistemde şekillenmektedir.
- Enformatik Çöp Yığını ve Zihinsel Kuşatma: Çocuklar günde binlerce dijital uyarıcıya, akışa ve enformatik kirliliğe maruz kalmaktadır. Anne babanın verdiği analog ve sınırlı bilgiler, bu dijital bombardıman karşısında yetersiz kalmaktadır.
- Sosyal Hayattan Kopuş: Çocukların düğünlerden, cenazelerden ve ortak sosyal paylaşımlardan uzaklaşarak odalarına kapanması; hüzün, sevinç ve empati gibi insani davranış motiflerinden mahrum kalmalarına yol açmaktadır.
2. Okullardaki Fiziksel Şartlar ve Nicelik Krizi
- Devasa Okul Mevcutları: Türkiye genelinde ortaokul ve liselerin öğrenci mevcutlarının 2500 ila 3500 kişiye ulaştığına dikkat çekilmiştir. Bu denli kalabalık ortamlarda öğrencilerin birebir tanınması, denetlenmesi ve rehberlik edilmesi neredeyse imkânsız hale gelmiştir.
- İkili Eğitim ve Zaman Darlığı: Birçok okulda devam eden ikili eğitim uygulamaları; çocukların temel insani ihtiyaçlarını (teneffüs, tuvalet vb.) dahi kısıtlamakta, okul ortamını stres üreten bir gerilim alanına dönüştürmektedir.
- Öğrenci Mevcudu Sınırı: Sağlıklı bir okul ve eğitim ortamı için bir okulun öğrenci mevcudunun hiçbir şekilde 500'ü geçmemesi gerektiği vurgulanmıştır.
3. Aile İçi İletişim ve "Değerli / Güvende Miyim?" Algısı
- Kaçış Mekânları ve Sert Tavırlar: Dijital dünyanın sorunlarıyla baş edemeyen, ev içinde ebeveynlerin (özellikle babaların) katı ve sert tutumlarıyla karşılaşan çocukların sığınma arayışına girdiğine dikkat çekilmiştir.
- Çocuğun Temel İhtiyacı: Günümüz çocuğu en çok şu iki sorunun cevabını aramaktadır: “Ben değerli miyim? Ben güvende miyim?” Çocuğun değer verdiği şeyleri peşinen absürt bulup reddetmek yerine; şiddete başvurmadan, şefkatle ve güven iklimi içinde yaklaşmak hayati bir zorunluluktur.
- Akran ve Kuzen Çevresi: Anne babanın yaş farkı nedeniyle kuramadığı köprüyü, aynı değerleri paylaşan akraba çocukları ve doğru seçilmiş akran çevreleri kurabilmektedir.
4. Çözüm Önerileri: Yeni Bir Pedagoji ve Yapısal Dönüşüm
- Mesleki Eğitime Acil Geçiş: Üniversiteyi herkesin yığıldığı bir işsizlik merkezi olmaktan çıkarıp, ilkokul dörtten sonra mesleki eğitimin önünün açılması, çırak ve ustaların devlet güvencesiyle desteklenmesi şarttır.
- Eğitimin Sadeleştirilmesi: İlkokul ve ortaokul kademesinde lüzumsuz ve ağırlıklı teorik bilgiler yerine; okuma-yazma, temel matematik, tarih ve en önemlisi ahlak/adab eğitimi merkeze alınmalı, bilgiler malumattan ayrılmalı, eğitim zaruri bilgilerle sınırlanmalıdır.
- Öğretmen Otoritesinin Güçlendirilmesi: Velilerin okullar üzerindeki yıkıcı baskısının azaltılması, öğretmen otoritesinin devlet ve toplum eliyle yeniden ihya edilmesi gerekmektedir.
- Maarif Platformu Raporu ve Sosyal Medya Yasağı: 1 Kasım itibarıyla hayata geçecek olan 15 yaş altı sosyal medya yasağının tek başına yeterli olmadığı; çocuğun elinden ekranı alırken yerine ne konulacağının (sanat, spor, mahalle ölçeğinde aktif yaşam alanları, nitelikli içerik üretimi) devletin tüm kurumlarıyla (Aile, RTÜK, Diyanet, MEB) koordine şekilde planlanması gerektiği vurgulanmıştır.
3. Kısım: “Millî Eğitim Bakanı Olsaydınız…”
Ahmet Kavlak, kendisine yöneltilen "Milli Eğitim Bakanı olsaydınız öncelikli olarak hangi icraatları gerçekleştirirdiniz?" şeklindeki soruya eğitim sistemine dair köklü ve yapısal değişim önerilerinde bulunmuştur. Bu kapsamda dile getirdiği en hayati icraatlar ve öncelikler şunlardır:
1. Ahlak ve Adâb Eğitimini Merkeze Almak
- Kavlak, ilk olarak ilkokul sürecinin baştan sona ahlak ve Adâb eğitimine dönüştürülmesi gerektiğini belirtmektedir.
- Çocuğun zihnine lüzumsuz ve ileride işine yaramayacak teorik dersler (fizik, kimya, biyoloji gibi) yerine; okuma-yazma, temel matematik, tarih ve en önemlisi ahlak ve adâb esaslarının yüklenmesi gerektiğini savunmaktadır.
2. Zorunlu Eğitimin Süresi ve Mesleki Eğitim Reformu
- İlkokul 4. sınıftan sonra okuma zorunluluğunun esnetilmesi ve dörtten sonraki kademede çocukların tamamen mesleki eğitime yönlendirilmesi gerektiği ifade edilmiştir.
- Öğrencilerin sanayide ustaların yanında çalışırken devlet güvencesiyle sigortalarının ödenmesi ve pratik becerilerin erken yaşta kazandırılması öncelikli bir hedef olarak görülmektedir.
3. Karmaşık Eğitim Zorunluluğunun Kaldırılması
- Mevcut karma eğitim modelinin tek tip dayatma olmaktan çıkarılması; kız okulları, erkek okulları ile velilerin tercihine göre karma eğitim veren alternatif okulların oluşturulması gerektiği savunulmuştur.
4. Üniversite Merkezli Eğitim Anlayışından Vazgeçilmesi
- Üniversitelerin herkesin doldurduğu birer işsiz toplama merkezi olmaktan çıkarılması gerektiği vurgulanmıştır.
- Üniversitenin herkesin hedefi olmaktan çıkarılarak, yalnızca belirli bir düzeydeki az sayıdaki insanın akademik amaçla gideceği alanlar haline dönüştürülmesi gerektiği belirtilmiştir.
5. Ehil Bir Ekiple Gelmek ve Kadrolaşma
- Bir bakanın başarılı olabilmesi için en kritik şartlardan birinin önceden hazırlanmış, kendi ekibiyle göreve gelmesi olduğunu ifade etmiştir.
- Millî Eğitim Bakanlığı gibi devasa bir kurumda, kritik tüm makamlara işin ehli kişilerin atanması ve bu ekiple hızlıca hareket edilmesi gerektiğini vurgulamıştır.
6. Disiplin ve Öğrenci Transferi
- Okullarda disiplini ve huzuru bozma eğilimindeki öğrencilerin, sistem içinde kalıp diğer öğrencilerin eğitimini engellememesi için şehrin uzak bölgelerindeki farklı okul/kurumlara hızlıca transfer edilmesi gerektiğini dile getirmiştir.
